“We zitten allemaal in hetzelfde schuitje”, wordt wel eens gezegd gedurende deze, inmiddels ruim een jaar durende, pandemie. Het is bedoeld als een troostende gedachte, de verbindende factor van het ‘samen ervaren’ en in de veronderstelling dat we daardoor respect voor elkaar hebben. We hebben inderdaad allemaal met dezelfde storm te maken als het gaat… Read More

Vanaf het moment dat ik met een beetje fatsoen een pen kon vasthouden, gebruikte ik schrijven als een soort expressieve uitlaatklep. Dagboekjes met slotjes, stonden steevast op mijn verlanglijstje. Van alles en nog wat werd er in de dagboeken geschreven, omdat het er mocht zijn. De slotjes waren eigenlijk overbodig. Ik was namelijk een open… Read More

Rouwen is eigenlijk te vergelijken met een roeiboot met twee riemen. Eén riem staat voor verdriet, rouw en alles wat daarbij komt kijken. De andere riem staat voor doorgaan met het leven, de draad weer oppakken en ‘sterk zijn’. Je hebt beide riemen nodig om vooruit te kunnen komen, want als één van de twee… Read More

In roerige tijden, doorbreek ik graag de onrust door een dagje naar zee te gaan. Op zonnige dagen, door weer en wind, het geeft me altijd rust. De zilte geuren, de oneindige vergezichten en het altijd hoorbare geluid van kabbelende golven. Een plek van bezinning en troost. Maar ook van ontdekking op een heerlijk zorgeloos… Read More

  Lieve mama, Ik loop al een tijdje met mijn ziel en met jouw rouwkaart onder mijn arm. Letterlijk zeul ik de door jou handgeschreven kaart de laatste dagen met mij mee. Niet wetende wat ik er mee aan moet. Ik heb getracht te schrijven, maar dat leverde tot mijn grote ongenoegen niks op, behalve… Read More

  Naast het feit dat dit ‘coronatijdperk’ behoorlijk griezelig is, kan ik er niet omheen het ook te beschouwen als een bijzondere ‘transformatie’ periode. Terwijl ik in de regel vanuit mijn vak een beetje een ‘haat liefde’ relatie heb met het woord transformatie, kan ik het momenteel best goed verteren. Dat verdient een nadere uitleg,… Read More

Als ik wel eens in de put zat in mijn jonge jaren, dan koos ik altijd het perfecte moment van de week uit, om mijn moeder om raad en daad te vragen. Dat was veelal in het weekend rond sherrytijd. Zaterdagmiddag, als de boodschappen in huis waren en het huis was aan kant. Of zondag… Read More

Mijn grootmoeder van vaders kant, woonde in een klein lief huisje in een pittoresk dorp in Friesland. Echt zo’n dorp waarbij de kern uit een slager, bakker, groenteboer, een herberg en een kerk bestaat. Zij was mijn Beppe, zoals we dat in het Fries zeggen. Mijn Pake, Fries voor grootvader, was overleden toen ik heel… Read More

Vol verwachting klopte mijn hart aan de haven van Edam, in afwachting van de Pakjesboot. Het was november 1989. Mijn ouders waren net gescheiden. Mijn moeder verzekerde mij dat er zo min mogelijk voor mij zou veranderen. Ook de tradities rondom de feestdagen zouden, ondanks het verdriet en de verandering, zo veel mogelijk ongewijzigd blijven.… Read More

AMEN Het was de eerste keer dat ze alleen naar de peuterspeelzaal mocht. Al vanaf haar eerste levenskwartaal heb ik haar zonder moeite weggebracht naar haar lieve gastouder. En ook dit gebeuren trad ik goed voorbereid en zonder zenuwen tegemoet. Ze had er veel zin in en ik keek er zelfs naar uit, omdat die… Read More